Δέκα χρόνια χωρίς τον Μάριο Τόκα

Ήταν ξημερώματα Κυριακής του Πάσχα, 27 Απριλίου το 2008, όταν ο μεγάλος Λεμεσιανός μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας περνούσε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά και τραγούδια που όλος ο ελληνισμός αγάπησε και συνεχίζει να τραγουδά.

Δέκα χρόνια χωρίς το Μάριο Τόκα, αλλά οι μνήμες φίλων και αγαπημένων προσώπων του Μάριου παραμένουν άσβεστες και ζωντανές στο πέρασμα του χρόνου, ενώ η Λεμεσός δεν ξεχνά το νεαρό μαθητή του Λανιτείου με τις υπέροχες συνθέσεις του, ο οποίος μετεξελίχθηκε στον μεγαλύτερο μουσικοσυνθέτη της.

Image result for εννέα χρονια ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ

Ο Μάριος Τόκας ήταν κάτι ιερό για έναν από τους κοντινότερους του ανθρώπους, τον συμμαθητή του Μίμη Σοφοκλέους, σήμερα Επιστημονικό Διευθυντή του Παττίχειου Δημοτικού Μουσείου-Ιστορικού Αρχείου και Κέντρου Μελετών Λεμεσού, ο οποίος ήταν και ο άνθρωπος που του έκλεισε τα μάτια στο νοσοκομείο “Υγεία”, εκείνο το ξημέρωμα που ακολούθησε της Ανάστασης του Κυρίου.

“Δεν πρόκειται ποτέ να μιλήσω για τον Μάριο”, ανέφερε στο ΚΥΠΕ ο κ. Σοφοκλέους, καθώς αυτό είχε υποσχεθεί στον παιδικό του φίλο, όπως και το ότι θα διέσωζε το έργο του και τις αναμνήσεις τους.

Το μόνο που αρκέστηκε να μας πει ήταν ότι “ο Μάριος πέθανε, ο Τόκας όμως υπάρχει και θα υπάρχει μέχρι να πεθάνει ο τελευταίος άνθρωπος που ακούει τα τραγούδια του”.

Image result for εννέα χρονια ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ

Ο Μίμης Σοφοκλέους διατηρεί ένα μεγάλο αρχείο από τη φιλία τους, που ξεκίνησε το 1964 στο Λανίτειο Γυμνάσιο, και το οποίο πρόκειται να κωδικοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του Δημοτικού Μουσείου – Αρχείου της Λεμεσού.

Μας παραπέμπει στην έκδοση του 1ου Επιστημονικού Συμποσίου Προφορικής Ιστορίας του Μουσείου, με θέμα “Ιστοριογραφόντας τη Λεμεσό” (2005), όπου ο Μάριος Τόκας κλήθηκε να καταγράψει τι σημαίνει η γενέτειρα του Λεμεσό.

Image result for εννέα χρονια ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ

“Η Λεμεσός, για μένα είναι πρώτα απ` όλα ήχος, ο ήχος της λεμεσιανής καντάδας, μετά η μυρωδιά του γιασεμιού, όπως έμεινε στη μνήμη μου, περπατώντας ή ποδηλατώντας στους δρόμους της γειτονιάς μου και μετά έρχονται διάφορες εικόνες, ο μώλος, ο δημόσιος κήπος, η Δευτέρα Αστική, το Λανίτειο με τη φιλαρμονική στα εωθινά, το παλιό ΓΣΟ, οι φίλοι μου”, αναφέρει ο μουσικοσυνθέτης.

Μερικές από τις μαθητικές αναμνήσεις με τον Μάριο Τόκα, ο Μίμης Σοφοκλέους τις καταγράφει σε ένα δικό του βιβλίο με τίτλο “Με τους Thunder Struck Lighting Conductors στους ουρανούς και απ` εκεί στην Αθανασία”, δηλαδή την “ιστορία ενός ασήμαντου συγκροτήματος ροκ… τεσσάρων παιδιών που προσπάθησαν να γίνουν κάτι που δεν ήταν και ούτε θα γίνονταν ποτέ” και συμπληρώνει “Ένας μόνο από μας το κατάφερε. Ο Μάριος”.

Ένας άλλος στενός συνεργάτης και φίλος του Μάριου Τόκα, ο οποίος υπήρξε καθηγητής του στο Λανίτειο, μας υποδέχεται στο σπίτι του, εκεί όπου πριν δέκα χρόνια μας μίλησε ξανά με την είδηση του θανάτου του, εκεί όπου σε ένα παλιό μηχάνημα ηχογράφησης, σκονισμένο σήμερα σε μια γωνιά, είχαν ηχογραφηθεί οι πρώτες μελωδίες του ταλαντούχου του μαθητή.

Ο φιλόλογος – στιχουργός, Βάσος Βενιζέλος, που με τη μελωδία του Μάριου Τόκα έφερε στ` αυτιά μας την “Τριανταφυλλιά”, θυμάται εκείνο το ξημέρωμα, “ήταν έξι το πρωί”, όπου ένα τηλεφώνημα τον πληροφορεί για το κακό μαντάτο.

Θυμάται τις προσπάθειες για να βρει, Κυριακή του Πάσχα, δυο εισιτήρια για την Αθήνα, ώστε να αποχαιρετίσει τον μαθητή, φίλο και συνεργάτη του, τον παπά της εκκλησιάς να τραγουδά ένα τραγούδι του Μάριου μετά τη νεκρώσιμο ακολουθία, τα τραγούδια που του μελοποίησε ο συνθέτης και τα οποία δεν πρόλαβαν ποτέ να πάρουν το δρόμο της ενορχήστρωσης και της κυκλοφορίας και που σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται.

“Δέκα χρόνια ζούμε με τη μνήμη του Μάριου. Όταν ακούμε τα τραγούδια του συγκινούμαστε και κάποτε δακρύζουμε”, αναφέρει ο Βάσος Βενιζέλος και προσθέτει “το δάκρυ αυτό είναι η ανεξίτηλη υπογραφή που βάλαμε όσοι τον αγαπήσαμε και μας αγάπησε, στο συμβόλαιο της απέραντης και της απέθαντης αγάπης που υπογράψαμε μαζί του”.

Ο Μάριος, μας λέει, δεν ξεχνιέται, “τον κρατούν ζωντανό τα τραγούδια του. Ήταν μια ψυχή αφάνταστη. Απλός άνθρωπος, που προσέγγιζε τον καθένα με μια αξιοθαύμαστη αίσθηση του χιούμορ, σκορπούσε γέλιο και ευφροσύνη στην παρέα, αλλά βοηθούσε και συνανθρώπους μας που το είχαν ανάγκη, κάτι που δεν το είπε ποτέ, αλλά που το μάθαμε αργότερα”.

Σύμφωνα με τον κ.Βενιζέλο, δικαιωματικά ο Μάριος επέμενε πως έγραφε τραγούδια για τις παρέες, κάτι που όπως λέει “επαληθεύτηκε γιατί μέχρι σήμερα τα τραγούδια του τραγουδιούνται από παρέες”.

Αναφορά στον μεγάλο Κύπριο μουσικοσυνθέτη έκανε σήμερα ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Δρ. Κώστας Χαμπιαούρης στο πλαίσιο περιοδείας του στη Λεμεσό, λέγοντας πως “τιμούμε τον Μάριο Τόκα, τιμούμε το έργο του, την ιστορία του, το ήθος του και ό,τι άφησε σε αυτό τον τόπο ως κληρονομιά”.

Image result for εννέα χρονια ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ

Όσο περνούν τα χρόνια η απουσία του γίνεται όλο και πιο αισθητή, δήλωσε εξάλλου στο ΚΥΠΕ, ο Δήμαρχος Λεμεσού, Νίκος Νικολαΐδης.

“Ο Μάριος Τόκας ήταν ένας μεγάλος καλλιτέχνης και άνθρωπος. Ήταν τιμή για την πόλη μας να γεννήσει τέτοιου είδους προσωπικότητα. Άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο στη μουσική, στον Πολιτισμό, στην ανθρωπιά”, είπε και κατέληξε “το έργο του και η μουσική του θα συνοδεύει την πόλη της Λεμεσού για πάντα”.

Τα Κυπριακά Ταχυδρομεία για να τιμήσουν τον Μάριο Τόκα κυκλοφόρησαν σήμερα, δέκα χρόνια από το θάνατο, αναμνηστικό γραμματόσημο, στο οποίο για πρώτη φορά θα είναι εκτυπωμένος ραβδωτός κώδικας (QR code) που θα παραπέμπει τους χρήστες του στην επίσημη ιστοσελίδα του αείμνηστου μουσικοσυνθέτη, για μουσικές ακροάσεις.

Πηγή: ΚΥΠΕ